{"id":367,"date":"2023-08-01T17:30:39","date_gmt":"2023-08-01T17:30:39","guid":{"rendered":"https:\/\/statorials.org\/nl\/u-vormige-controlekaart\/"},"modified":"2023-08-01T17:30:39","modified_gmt":"2023-08-01T17:30:39","slug":"u-vormige-controlekaart","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/statorials.org\/nl\/u-vormige-controlekaart\/","title":{"rendered":"U-controlekaart"},"content":{"rendered":"

In dit artikel leggen wij u uit wat een U-controlekaart is, wat de kenmerken ervan zijn en waarvoor deze wordt gebruikt. Daarnaast kun je stap voor stap zien hoe een U-controlediagram wordt gemaakt en een oefening wordt opgelost. <\/p>\n

<\/span> Wat is een U-controlekaart?<\/span><\/h2>\n

Een U-controlediagram<\/strong> , of eenvoudigweg U-diagram<\/strong> , is een diagram dat het aantal keren weergeeft dat een fenomeen voorkomt per meeteenheid wanneer dit variabel is.<\/p>\n

Een U-controlekaart kan bijvoorbeeld worden gebruikt om het aantal defecten per vierkante meter stof te controleren. Stofmonsters kunnen vaak niet met hetzelfde oppervlak worden genomen, waardoor elk monster anders is. Met het U-diagram kunnen we dus processen bestuderen die een vari\u00ebrende steekproefomvang hebben.<\/p>\n

Het is belangrijk op te merken dat het U-controlediagram niet het aantal defecte eenheden weergeeft, maar het aantal defecten dat elke eenheid heeft, zoals in het C-diagram. Een P- of NP-controlediagram daarentegen regelt het aandeel en het aantal defecte producten. Hieronder bekijken we de verschillen tussen alle soorten controlediagrammen.<\/p>\n

Houd er rekening mee dat het wiskundige referentiemodel van het U-controlediagram de Poisson-verdeling is, aangezien we het aantal keren dat een fenomeen voorkomt per meeteenheid bestuderen. <\/p>\n

\u27a4<\/span> Zie:<\/strong> Visdistributie<\/a> <\/div>\n

<\/span> Hoe u een U-controlediagram maakt<\/span><\/h2>\n

Nu we de definitie van het U-controlediagram kennen, gaan we kijken hoe dit type controlediagram wordt gemaakt:<\/p>\n

    \n
  1. Monstername<\/strong> : eerst moeten er verschillende monsters genomen worden om de evolutie van het te meten fenomeen te kunnen volgen. De monsters moeten van dezelfde grootte zijn, daarnaast wordt aanbevolen om minimaal 20 monsters te nemen.<\/span><\/li>\n
  2. Bepaal het aantal keren dat het fenomeen voorkomt per meeteenheid<\/strong> : voor elk monster wordt het aantal keren dat het te onderzoeken fenomeen herhaald wordt.<\/span><\/li>\n
  3. Bereken de gemiddelde waarde van de gebeurtenissen<\/strong> : uit de verzamelde gegevens is het noodzakelijk om het gemiddelde te berekenen van de keren dat het fenomeen voorkomt per meeteenheid.<\/span><\/li>\n

    \"\\overline{u}=\\cfrac{\\text{N\\'umero<\/p>\n<\/p>\n

  4. Bereken de U-Card-controlelimieten<\/strong> \u2013 De U-Card-controlelimieten moeten vervolgens worden berekend met behulp van de onderstaande formules. Houd er rekening mee dat de waarde van de controlelimieten varieert afhankelijk van de steekproefomvang.<\/span><\/li>\n

    \"\\displaystyle<\/p>\n<\/p>\n

    \"\\displaystyle<\/p>\n<\/p>\n

    Goud<\/span><\/p>\n<\/p>\n

    \"LCS_i\"<\/p>\n

    En<\/p>\n

    \"LCI_i\"<\/p>\n

    zijn respectievelijk de bovenste en onderste controlelimieten van monster i,<\/p>\n

    \"\\overline{u}\"<\/p>\n

    is de gemiddelde waarde van gebeurtenissen en<\/p>\n

    \"n_i\"<\/p>\n

    is de steekproefomvang i.<\/p>\n

  5. Waarden op de kaart plotten<\/strong> \u2013 De verzamelde waarden samen met de berekende controlegrenzen moeten nu op een kaart worden geplot om het U-controlediagram te maken.<\/span><\/li>\n
  6. Analyseer de U-controlekaart<\/strong> : uiteindelijk hoeft u alleen nog maar te controleren of geen enkele waarde op de kaart de controlegrenzen overschrijdt en dus of het proces onder controle is. Anders moet er actie worden ondernomen om het proces te corrigeren.<\/span> <\/li>\n<\/ol>\n

    <\/span> Voorbeeld van een U-controlekaart<\/span><\/h2>\n